Uitbreiding en renovatie van een semi-vrijstaand woonhuis te Maastricht. Een doosvormig volume op de grens tussen oud en nieuw, vormt een krachtig architectonisch middel om de modern vormgegeven uitbreiding met keuken en studeerkamer, te verbinden met de bestaande bouw.

Ten aanzien van het programma voor het herontwerp van deze uit het eind van de jaren tachtig stammende woning bestond voor de opdrachtgevers geen twijfel: de krappe, donkere keuken diende plaats te maken voor een ruime woonkeuken met zicht op de tuin. Tevens moest de begane grond voorzien in een tweetal nieuwe werkruimtes, ten einde het overvolle programma van de verdieping te ontlasten. Het perceel aan de zijkant van het huis bleek de uitgelezen plek voor een uitbreiding op begane grond niveau.

Bij het herontwerp staat één ingreep centraal: de plaatsing van een rechthoekig blokje in het hart van de oudbouw en de uitbreiding...

Doordat de doorgangen naar de uitbreiding met de keuken, de study en de nieuwe eetkamer zich aan weerszijden van het volume bevinden, werkt het blokje als een structurerend element voor de totale plattegrond. De plaatsing van het volume vrij in de ruimte en het achterwege laten van deuren en kozijnen, maakt dat oudbouw en nieuwbouw naadloos in elkaar overvloeien.

Twee grote puien zorgen voor een optimale verbinding tussen interieur en exterieur. Een verdiepingshoog raam introduceert een nieuwe vista tussen de aan de straat gelegen hoofdentree en de tuin aan de achterzijde van het huis.