Het contrast tussen het traditionele, kleinschalige voorhuis en een niet alledaagse invulling van het grootschalige achterhuis, vormt een nieuwe dynamiek in deze naoorlogse langsgevelboerderij.

Het perceel en de boerderij zijn in het nieuwe masterplan ontdaan van alle beeldverstorende bouwsels, waardoor de oorspronkelijke boerderij weer vrij op het kavel staat. De door de jaren heen vervaagde scheidslijn tussen het voorhuis en de deel, is expliciet in de plattegronden teruggebracht.

In plaats van conservering of restauratie van de boerderij, is ingezet op de versterking van de impliciete kwaliteiten van de verschillende ruimtes. De traditionele 'kamertjes indeling' van het voorhuis is bewust gehandhaafd en toebedeeld aan de private functies zoals slaap- en werkvertrekken; het achterhuis biedt plaats aan gemeenschappelijke, ...

familie gerelateerde activiteiten, vervlochten in een grote, open ruimte zonder fysieke begrenzingen.

In plaats van een traditionele afbakening van kamers met vloeren en wanden, is in het achterhuis één vrijstaand interieurelement geplaatst. Het driedimensionale element vormt verschillende ruimtes en verbindt deze met elkaar. Door het meubel los te houden van de buitenschil, wordt de ruimtelijke kwaliteit van de voormalige deel benadrukt. Een weloverwogen keuze van de richting, positie en dimensie van het interieurelement, zorgt ervoor dat ruimte en contra-ruimte gelijkwaardig, doch verschillend van karakter zijn.

Op subtiele wijze voegt het interieurelement zich naar de raamopeningen in de gevel. Door de bestaande kozijnen te muteren en in stalen, kozijnloos beglaasde openingen te vatten, krijgt het exterieur van de traditionele boerderijtypologie een nieuwe dynamiek...

De kracht van het project schuilt in de synergie tussen bestaand en nieuw. Het interieurelement en de gevelingrepen kunnen niet bestaan zonder de boerderij; het bestaande daarentegen wint aan kracht, karakter en kwaliteit door de nieuwe toevoeging.